Gunun birinde bir "Kalp" yere dusmus....

Hafif yagmurlu bir gunun aksaminda adam evine donuyormus, caddede yanindan binlerce insan gecerken o yalnizca bir tanesinde takilmis... Kendisi gibi genc bir kadina takilmis gozu adamin... Genc kadini gorunce durmus. Kadin yanindan gecip gitmis. Hayatta bir defa yakalanacak bir firsatmis bu adam icin. Kadinin arkasindan seslenmis:
- Afedersiniz bayan,
Genc kadin, kendisine seslenen adami duymazdan gelememis. Donup:
- Bana mi seslendiniz? Diye sormus.
Genc adam kadina yaklasmis,
- Az once birsey dusurdunuz mu acaba?

Genc kadin elbette sasirmis biraz. Bir cantasina bakmis, bir yere bakmis sonra saskin bir ifade ile:
- Hayir, sanirim dusurmedim. Diyebilmis, merakli bakislarini gizleyemeyerek.

Genc adam devam etmis;
- Az once yanimdan gecerken yillar once kaybettigim kalbimin diger yarisinin sizde oldugunu farkettim. Bendekinin de size ait olma ihtimali var da....

Beklenmedik bu cumle karsisinda genc kadin hafifce gulumsemis ve "Olabilir" demis. "Kalbimi dusurdugum zaman hirsizlar tarafindan bulunmamasini dilemistim. Siz buldugunuza gore o halde olabilir" demis.

Cift birbirine yaklasip once el sikismislar, sonra da genc adam, kadinin kalbine kafasini sokarak ask yapmislar tum insanlarin ortasinda. Tabi herkes bu iki genci deli olarak nitelemis. Zira onlara gore ask icin baska birseyler yapiyor olmak gerekiyormus.

Adam, genc kadinin kalbinden kafasini cikardiktan sonra elini ceketinin cebine sokup "Bu size ait, sizdeki de bana" diyerek cebindeki kayip kalbi kadina vermis. Kadin da icindeki kalbi genc adama verip, adamin verdigini asil yerine yerlestirmis.

Hepimizin kalbi aslinda iki parcadir derler. Diger yarisinin sahibini bulmak icin bekler dururuz. Buluncaya kadar bazen hirsizlara kaptiririz, bazen yere dusururuz, bazen kendimizdekinin aslinda baskasina ait oldugunu unutup hor kullaniriz. Sonra bir gun gelir, nerede olursak olalim bizi bulur ve bizdekini alip, kendindekini bize verir.

Film orada biter, "SON" yazar, izleyenler dagilir ve sahnede bir tek "ikimiz" kaliriz. Asil film orada baslar bizim icin. Cunku herkes "SON" oncesini yasamaya alisiktir ve sahnede kalan iki kisiye karanliktan faydalanmak isteyen soyguncular saldirabilir. Izleyiciler icin biten film, oyuncular icin yeni basliyordur. Sahiplerini bulan iki kalp o karanlikta birlestirilmez ise, soyguncular kalplerden birini alip kacarlar.

En buyuk eziyet ise o zaman baslar.