________________

Sıkıcı dersleri çalışabilmek için kendime bir teknik geliştirmiştim. Bu tekniği geliştirebilmem için Good Will Hunting filminin çekilmesi gerekiyordu ama olsun. Bekledim. Çok sabırlıyım.

Good Will Hunting filmine dair ne varsa, müzik, filmin kendisi, herhangi bir sahnesi, fotoğraflar, afişi... Beni çalışmaya itiyordu. Soundtrack'ini kasette bulamadığım için CD'sini almıştım. O sırada evimde CD çalar da yoktu. Gidip bir de CD çaları olan bir alet almıştım.

Şimdilerde de ABBA'nın Greatest Hits'ini benzer bir amaçla kullanıyorum. Bir şey yazdığım zaman (kısa bir metin, bir hikaye, bir not, bir karalama metni, iş ya da zevk ne olursa olsun) onun üzerinde oynayıp düzeltmeleri yaparken ABBA dinlemek beni etkiliyor. ABBA müziği üzerindeki kusursuzluğa yakın düzenlemeleri hissedip kendi işimi de kusursuzluğa yakın bir hale sokmaya uğraşıyorum. Peki bu yazıyı yazarken? Hmm hayır. East 17 çalıyor fonda. Nostalji niyetine.

Sanırım kafamı bir şeye odaklamam gerektiğinde eski müziklerin etkisi yeni müziklerle kıyaslayınca daha fazla oluyor.

"Do you really love me, really care?"
90'larda rap müzik dinleyip de zevk alabilenler aynı tadı 2000'lerin rap müziğinde yakalayamıyor. Ben de Afroman'in albümünü dinleyene kadar öyle düşünüyordum. Hatta albümün tarihini yanlış yazdıklarını bile düşündüm üzerine. Tek bir fark; "F.U.C.K." kelimesi abartılı denebilecek kadar fazla geçiyor. Ben içinde hiç "fuck" kelimesi geçmeyen rap albümüne de sahip oldum. Hala duruyor elimde.

Yemek saati. Notlara sonra devam ederim.
Başlık güzel görünecek mi acaba? Denemeden bilemeyiz.