Senaryomu Ellemeyin

Birisi bir senaryo yazar. Mutlaka birisine de okutur. Eleştirmesi için. Onu okuyan, alır eleştirir.

Romandan filme geçirmek de zor bir iştir.

Jonathan Safran Foer romanı yazmış Liev Schreiber de senaryo haline getirmiş.
Ortaya Everything is Illuminated diye bir film çıkmış. İzlerken ya sıkılır ve kapatırsınız ya da filmin anlatmak istediklerini öyle sıkı yakalarsınız ki sizi alıp götürmesine ses çıkarmazsınız.

Hatası yok mu? Var. Ama o hatadan dolayı bu filmin yapılmasına kimse engel olmamış. Eğer senaryoyu okuyanlar o hataya odaklanıp kalsalardı bu film proje olarak rafa kalkardı. Merak ettim, senaryoyu okuyanlar bu hatayı görmedi mi yoksa gördüler ve belirttiler de, senaryo yazarı onları yine de ikna mı etti?

Sonra da oradan, bizim dünyamıza bağladım. Nasıl mı?

Titanic'te bahsi geçen bir göletin, Titanic battıktan bilmem kaç sene sonra yapıldığını anlatıp duranlar çıktı, filmi izledikten aylar sonra. [O bilgilere de ulaşmak için nasıl bir "merak açlığı" yaşar bu insanlar, bilmem.] Binlerce replik arasından, birinde ismi geçen göletin tarihini araştıracak bir kişi elbet çıkar. Onun üretimi olan bu "bilgi", binlercesinin "dalga geçme" malzemesi olarak kullanılır.

Everything is Illuminated'la nasıl mı bağlayacağım?
Senaryoyu okuyanlar, o hataya odaklanıp kalsa idi ve senaryo yazarı o hatayı değiştiremeseydi (bu da mümkün, olmayınca değişmez, değiştirelemez) "bu film bu halde izleyici karşısına çıkamaz" deyip filmi rafa kaldırabilirdi. Böylece bu mis gibi film, yazarını kahreden bir proje olarak kalırdı.

Bazı senaryolardaki küçük hatalar, herkesin gözüne batmaz. Yazarı, bu hatayı değiştiremeyebilir. Kafasındaki kurgu o "hatalı" şekildedir çünkü.

Ammaa, bir küçük hata yüzünden, tüm projeyi iptal etmek veya değiştirmeye kalkmakla elinize ne geçer? Hiç, sıradan yeni bir şeyler bulursunuz belki. Ama değeri ilki kadar olmaz.
Peki ya neler kaybedersiniz? Bardağın dolu yanını..

Filmin hatası nerde mi?
SPOILER: Dedesine tıpatıp benzeyen Jonathan'ı, dedesinin arkadaşı olan kadın neredeyse saatler sonra fark ediyor! Yani şunun gibi: Babamın bir arkadaşının, saatlerce karşımda durduktan sonra "aaaa ne kadar benziyorsun babana.." demesi gibi. Üstelik bu insanın yıllar sonra gördüğü ilk mahlukat da ben oluyorum... Haa, bir de gözleri kör falan değil..