Güzel Bir İlan

Dün, Hürriyet'in İK ekinde şimdiye kadar gördüğüm en güzel eleman ilanlarından birine rastladım. "Birilerini arıyorum!" başlığı altında. Tibet Sanlıman, yani Ogilvy Istanbul'un Kreatif Direktör'ü (ya da ilandaki İngilizcesi ile Executive Creative Director'ı) upuzun bir metin yazmış [uzunluk, görecelidir. Bana göre, kısa bile yazmış]. Uzun metinlere karşı bir alerjisi olan insanlar bile eminim ki okumuştur metnin tamamını. Ayrıca benim şu meşhur "parantezlerim", yazıda hiç kullanılmamış. Bunun yerine bol bol tırnak işareti kullanılmış.

Metnin bütününden, bana başka şeyleri çağrıştırıp düşüncelere gark eden cümleleri cımbızlayasım geldi.

"Reklamcılığı sadece meslek olarak değil, yapabileceği en kolay 'şey' olarak görebilen birilerini arıyorum. Hatta üstüne para aldığı bir 'şey'."

"Müşterisinden 'herifler' diye bahsetmeyecek birileri vardır elbet. Markaları 'sponsoru' olarak görmeyecek birileri de."

"Bir pazar sabahı, karşısında yan yana bir süpermarket ve bakkal duruyorken peynir almak çin bakkalı seçen romantik arkadaşım, ben seni arıyorum. Tasarrufu teşvik nemasını almayı hep unutan arkadaşım nerdesin?"

"'Bugün hastayım' bahanesi yerine, 'Bugün İstanbul'u gezmek istiyorum' samimiyetiyle telefon eden birilerini arıyorum."

"Veya öyle bir Reklam Yazarı var ki içinizde, 'Bu fikre bir şey yazılmaz abi' diyerek hiçbir şey yazmadan aslanlar gibi o işe imzasını atabilecek."

Gibi cümlelerdi üzerinde ekstra düşündüklerim.

Fatboy'dan ümidi kesmek mümkün mü? Değil! Aslında "ümidi kesmek" demesek daha iyi olur çünkü "ümit" asla kesilmez. Kesmek, bize yakışmaz çünkü...