CV teknolojileri, İnsan Kaynakları, İş İlanları "giriş"

Tunç'un post'u tetikledi bu düşünceleri bende. Bir süredir şekillendirmeye çalışıyorum ama ölçüp tartmak (ve bitchmek) bitmiyor. Bir yerden başlamalı...

Dün Eylül'ün de bu konuya değindiğini gördüm. Alper de yorum yaptı. Tunç "beynini kiralayan adam" konusuna dönüş yaptırdı beni.

Bir şeyler oluyor, bitiyor, tekrar oluyor, yine bitiyor.

Alper'in yorumunda bir cümle vardı. Hep bana garip gelen kısımdır bu. Şimdiye kadar rastladığım (aşağı yukarı 1999'dan beri) metinlerde geçen şeylerdi bunlar.
Buraya alayım:
"Ben şanslıyım, “Yetkinlik bazlı mülakat” adında bir eğitim aldım; şimdi yaptığımız mülakatlar, adaylar için çok daha başarılı oluyor. Benimle görüşeceklerin, yanlış bir kelime söylerim, kıyafetim biraz kaymış olur, elimi masada yanlış yere koyarım, CV’mdeki font yanlış olur gibi yüzeysel endişeler duymasına gerek yok."

Yeni mezunlar, üniversitede okurken iş aramaya başlayanlar "mülakatlar" üzerine bu başlıkları her yerde görebilirler. Okullarda öğrenebilirler. Kitaplarda okuyabilirler. Birileri onlara bunları anlatmaya kalkabilir. Peki çözüm mü bunlar?

Bunları yapmak kime ne kazandırıyor? Çok iyi çalışıp karşı tarafı yanıltmak mümkün. Yapan da yapar. Peki ya sonrası? "Kontenjanımız dolmuştur" diye geri dönüş yapan firmalar olduğunu duymuştum. "Kontenjanları" iki ay sonra tekrar açılmasın sakın?

Her maça aynı taktikle çıkan takımlar üretiliyor. Kıyafetler, kişilikler birbirine benzemeye başlıyor. Bazı insanların bir sonraki cümlesinde ne diyeceğini kestirebiliyorsunuz (bilmiyorum, bu sadece bana olmuyordur herhalde) çünkü "konuşma klişeleri" ile konuşturuyor bu "teknikler" insanları. Herkesin bir hobisi var artık, öyle değil mi? "Kitap okumak" hobi oldu çünkü bu sayede. Şu anda sanırım "Hobim mobim yok benim. Hobiye vakit mi bırakıyorsunuz 7/24 çalıştırarak?" diye bağıran birisi "farklı" olur herhalde. Güzel de olur.

Prototipler
Reklamcı dediğin "sıra dışı" olur! Sihirli kelime: Sıra dışı! "Farklı olur reklamcılar". ["Sıra dışı" ayrı yazılır, tamam mı koçlar?]
Bu alışkanlık Türk filmleri ile gelişti sanıyorum. "Hayat kadınları" var ya hani. Prototip geliştirdi işte bol bol. Muhasebeci şöyledir, mühendis böyledir, manken şöyledir, öğrenci böyledir. En sonunda "insan kaynakları" isimli güzîde yeni iş dalımıza geçti. Eskiden "personel yönetimi" diyorlardı ya, sadece adı değişti bir de ofisleri biraz daha "havalı" olmaya başladı o kadar. Hani genç Japon arkadaşlarımız saçlarını sarıya boyadığı zaman "batılı" oluyor ya. Onun gibi.

Prototip. "Yırtık olcan reklamcı olmak için, fırlama olcan..." Takım elbise giyeceksin bankacı olmak için. Traşlı olacaksın. Gülümseyeceksin. Yeterli. Ağzına da "müşteri memnuniyeti" lafını aldın mı, sen uluslar arası kalite ödülüne layıksın.

Peki işin öbür tarafına bakalım bir de. Gaye'nin (Eylül) bahsettiği "istemediği işte çalışan mutsuz insanlar". Haksızlar mı? Değiller. Prototipler onları da yıkıyor çünkü. Peki prototipleri kim yıkacak? Ya da yıkılabilir mi? Yıkılması kimin işine gelmez, kimin işine gelir?
Şimdi "istemediği bir işte çalışan mutsuz insanlar" mülakatlarda ellerini yanlış yere mi koydular? Mimikleri ümit vaat eden cinsten değil miydi? CV'leri mi "özensiz" idi? Yoksa tipleri mi düzgün değildi? Yoksa "yanlış ilana" mı başvurdular? "Elektrikleri" de güzel olmayabilir... Haklısın, haklılar, haklı.

Dört aşamada yazmayı düşünüyorum bunları.
1nci aşamada "iş ilanı" var.
2nci aşama "CV yazma ve gönderme" var.
3ncü aşamada "CV değerlendirmesi ve görüşme" var.
4ncü aşama ise "sonuç" bölümü. Yani "çıkış".

Bir önermem daha var. Yaşanan bunca şeyde, "İnsan Kaynakları" isimli kurumun da bir prototip olması da muhtemeldir. "İnsanları dinlemeyi seveceksin," "insanlara değer vermesen bile veriyor gibi görüneceksin," "sezgilerin güçlü olmalı" gibi..

Şimdi reklamcılığa dönüyorum: "Reklamcı dediğin fırlama olucak, yırtık olucak, "sıradışı" olucak, böyle süper bi'şi olcak abi yaaa!!

Post kapanışı Oasis'ten; "D'You Know What I Mean?"