Baba Dosyası

1960’lı belki de 50’li yıllarda üretilmiş bir karakter ile tanıştım bu hafta. Bu karşılaşmanın 2007 yılında gerçekleşmesi tamamıyla beni suçum tabii.

Mario Puzo’nun “Baba Dosyası” isimli bir eseri varmış. Sahaflarda tesadüfen bulmuştum. Üzerinde Mario Puzo ismini gördüğüm bütün kitaplar “beni al” diye seslendiği için hemen aldım. (Elbette, herhangi bir kitabın üzerine, el yazısı ile “Mario Puzo” yazarak beni kandıramazsınız.)

Puzo’nun en sevdiğim romanı Aptallar Erken Ölür’dür. 90’ların ortalarından beri “en sevdiğim romanlar” listemdeki yerini kaybetmedi. İşin garip yanı şu ki Mario Puzo, kendisine en çok parayı kazandıran kitabı Baba’yı (The Godfather) değil de Aptallar Erken Ölür’ü (Fools Die) daha fazla sevdiğini söylüyor ve bu kitap için “en sevdiğim romanım” ifadesini kullanıyor.

Baba Dosyası isimli kitabın başında, “bu kitabı niye yazdım” diye bir açıklama bölümü var. Orada dediğine göre Baba’nın yayınlanmasının ardından, film haklarının da satılması ve ardından filmin vizyona çıkması ile gelen röportaj tekliflerini reddeden Puzo, yanlış anlaşılmaların önüne geçecek bir belge bırakmak için oturup bu kitabı yazmış. Hazır el atmışken, ünlü olmadan önce yazdığı birkaç şeyi daha eklemek istemiş. İyi de etmiş.

Mesela kitap boyunca aralara sıkıştırılmış bir George Mandel karakteri var ki.. Mario Puzo gibi dünyanın en ciddi romanını yazmış bir adamın, beni kahkahalara boğan hikayesinde adı geçen arkadaşı. İkinci Dünya Savaşı sırasında başından yaralanan ve kafatasına metal bir levha takılan, sakat arkadaşı George Mandel’in başına gelenleri anlatırken Puzo’yu okumak benim çok hoşuma gitti.

Kitabın diğer bölümlerinde ise Aptallar Erken Ölür’ün yazılışına şahit olmuşum gibi hissederek, tek kelimeyle büyülendim. 78 öncesinde yazdığı birçok yazı, kafasında tam olarak oturmamış bir konuyu yerli yerine koymak için yaptığı denemeler hissini veriyor. Kısa hikayeler veya Esquire gibi dergilerde yayımlanmak üzere yazılmış (bir kısmı reddedilmiş) yazılardan oluşuyor.

Nazar Büyüm’ün çevirisi ile, birinci baskıyı, 2007 yılında bir sahafta bulmak da adeta tarihi bir belge bulmuşum gibi hissetmeme sebep oldu. George Mandel’in hikayelerini buraya taşımak isterdim çünkü gerçekten kısa hikayeler. Birer sayfa kadar. Fakat bence hepsi iyi birer SNL skeçi kadar güncel.

Mario Puzo, Baba, Aptallar Erken Ölür, sonradan Şanslı Yolcu ismiyle yayınlanan “The Pilgrimage”i beğendiyseniz, bu kitabı da sahaflarda gördüğünüz gibi alın derim. Bendekini ödünç bile veremem. Kusura bakmasın kimse. : )

Puzo, Mandel’i şöyle anlatmış:

"George Mandel yazardır ve çok eski bir arkadaşımdır. II. Dünya Savaşı sırasında kafasından vuruldu ve kafasına metal bir levha eklendi. Bu nedenle ya da buna karşın üç harika roman yazdı, para getirmedi romanlar. Ama hikayeleri onu ünlendirdi –beni de düşündürdü."

Puzo’nun bunlardan üç tanesini kitabında aktarması da beni güldürdü. Hikayelerin hepsi kafasında metal bir levha olan adamlar üzerine.. Komedi türünde.

Alıntı: Baba Dosyası. Mario Puzo. E Yayınları. Birinci Baskı. 1972. Türkçesi: Nazar Büyüm