Bu post'u yazarken de LL Cool J'den Father şarkısı çalıyor altta. "Rap dinliyorum şu anda" cümlesi belirdi kafamda. Rap'e ne oldu diye düşündüm sonra. Dinlediğim tüm rap şarkıları 90'lardan kalma. Belki de rap 90'larda kaldı.

Hiç işte, öylesine aklıma geldi. Sanki zenci arkadaşlar da neşesini kaybetti.
Yeni modellere bakıyorum da, asık suratlı, "get rich or die trying" havasında geziniyorlar.
Para için yapılan müzikle, içten geldiği için yapılan müzik arasında da beyaz ile kara arasındaki kadar fark oluyor.

İşin garibi de şu ki, internet-mp3-cd writer'lar çıkmadan önce daha fazla kazanan müzisyenler zamanında bu kadar penetrasyon yoktu ama şimdi pop "yarışmalarla" aday seçiyor kendine. Ya "bu takımda 11 kişiden fazlasına forma var" ya da "get rich or die trying". Metallica geldi geçenlerde aklıma, Napster'a en büyük tepkiyi gösteren gruptu. "Gelirimiz azaldı" diye dava açmaları acaba "gelirlerini artırdı mı?" diye. Çok "paragöz" bir grup oldukları hissini vermişti bana o hareketleri. Napster'ı da enteresan bir şekilde, öğrenciyken, o zamanki BRT'de bir "bilişim programı"nda Fatih Erkoç'tan duymuştum. "İnternete girdiğinizde ne yapıyorsunuz" idi soru, Fatih Erkoç'un cevabı ise "Napster'dan şarkı indiriyorum" idi. Napster'ı bulup ben de kurmuştum o zaman. Sonrası.... Malum.

p.s. Bu post bitmek üzereyken M2M'den Everything çalıyordu altta. Elbette ki "US Version". Aa iyi aklıma geldi bu konu. "Touch" konusuna değineyim bari bu şarkı üzerinden.