"Jose Mourinho - Başarının anatomisi" yazan Patrick Barclay

Mourinho'nun adını İngilizler neden "Cose", Hispanikler neden "Hose" diye okuyor, anlamış değilim. Gerçi ne fark eder ki? Bana da "Mağræt" diyebilirler. İsmi "Dick" olanlar düşünsün.

[Anlayamadığım isimler arasında birinci sırada geliyor Dick. Yeni doğan çocuklarının uyuduğu yerde dikilen anne ve baba arasında yaşanabilecek bir diyalog yazalım:
Daddy - "Let's call him Dick",
Mommy- "You're a dick! He's my baby!"]

Mourinho'yla ilgili iki kitap çıkmıştı bu sene içinde. İkisini de aldım ama öncelikle Mourinho'nun da yakın bir arkadaşı olan Luis Lourenço'nun yazdığı kitabı okumuştum. Bu kitapta Mourinho'nun Barcelona'daki günlerinden başlayıp Abromovich ile anlaştığı güne kadarki kısım anlatılıyordu. Diğer kitapta ise, Patrick Barclay "Mourinho Vak'asını" daha geniş bir çerçeveden yazmış. Patrick Barclay'ın yazdığı, "Jose Mourinho - Başarının anatomisi" ismiyle Türkçeye çevrilen kitabın kapağında "şşş" işareti yapan bir Mourinho var. Bizit yayıncılıktan.

Chealsea'ye gelişinden başlayıp, hikayenin öncesine dönen, sonra tekrar Chelsea kısmına gelip, bir daha en başa dönen (bir ileri-iki geri hikaye kurgusuyla yazılmış) bir anlatıma sahip ikinci kitap daha fazla ilgimi çekti. Alıntı yapılabilecek çok yer var (hatta kitabın tamamını buraya yazasım geldi... ) ama ben bir paragrafı buraya yazmadan edemeyeceğim.

Kitabın 181nci sayfasında, "Şakadan anlamıyor mu? Ciddi olamazsın" adlı bölümde Mourinho'nun geçmişine gidiliyor. O kısımda Portekiz'in rejim değişikliği yaşadığı dönemlerden bahsediliyor ve Mourinho'nun bu değişim sırasındaki çocukluk günlerinden bahsediliyor. Mourinho'nun rejim değişikliği yaşamış ve eski rejimin nimetlerinden faydalanan bir aileden gelmesine rağmen yine de kolay bir hayat yaşamadığı anlatılıyor ve....

Portekizliler genellikle oldukça pasif insanlardır. Öyle ki, ülkede pazarlama ve medya alanlarında birçok anahtar pozisyon Brezilyalılar tarafından kapılmıştır. 2004 yılında bu eğilim kendini futbolda da göstermiştir. Portekiz, Avrupa Şampiyonası'na ev sahipliği yaparken, Portekiz takımından Brezilyalı Scolari sorumluydu. Bu olay 'ters kolonileşme' olarak bilinmektedir. Bu Mourinho'yu hiçbir şekilde etkilemedi.

Kitapta Mourinho'nun, Chelsea Premier Lig şampiyonu olduğunda "bir sembol" haline gelen "his amazing technicolour overcoat"unun hikayesinden, Mourinho'nun sinemaya olan düşkünlüğüne kadar neredeyse "her şey" var. Kitap, Mourinho'yu daha çok (liderlik tekniği açısından) Brian Clough ile karşılaştırıyor gibi görünse de... Rahatsız edici değil. George Best ile David Beckham'ı karşılaştırmak ne kadar mümkünse... (Belki mümkün ama mümkün olması, iyi bir şey mi? "Bizi bu karşılaştırmalar bitirdi" gibi bir söz edesim geliyor ama.. Boşver/boş ver. Amma çok "üç nokta" koyar oldum...)

YouTube'dan iki videoyu (her ne kadar YouTube'a gıcık olsam da) kullanacağım. Yukarıda bahsettiğim "Jose and his amazing technicolor overcoat" videosu çok hoşuma gidiyor. "Don't Look Back in Wenger" ve "Shut up Drogba". Damien Duff artık Chelsea'de değil ama Duff'ın geçenlerde izlediğim bir maçında, stadyum anonsunda Hibernian ile adının birlikte anıldığına dikkat ettim. Enteresan bir "sponsor" vak'ası olabilir. Araştırmam lazım. Şöyle ki, Damien Duff oyunda iken Hibernian insurance company ile Damien Duff ismi stadyumda anons edildi (maç sırasında). Garip.
Bir de Jon Culshaw'ın "Jose Mourinho" taklidi var. Fena değil.

Bir enteresan nokta daha. Jose and his amazing technicolor overcoat videosunu açtığınızda da göreceksiniz "Embedding disabled by request" yazısını. (Hani bir halta yaramayan embed bölümü var ya, orada işte.)


Sırada Bob Garfield var.

Post post: Dave'in sesi ile bir Mourinho videosu daha. Güzel yapım. Videoda da göreceğiniz Mourinho'nun ünlü not defterinin Moleskine "markalı" olmaması da enteresan. MK.