Mim
Sevgili lyN yeni bir mimden bahsetmiş:
187/1
Bu seferki mim "üzerinizdeki elbisenin etiketini sökün, blogunuza koyun", "yaralı parmağa içer misiniz", "kendinizden nefret etmenizin beş sebebi".. gibi abuk sabuk mimlerden farklı.
["Bu seferki" yazarken -ki'yi ayrı yazanı yaralı parmaklar kovalar.]
Bu mimin kurbanı siz değilsiniz. Kurban bahçıvan da değil. Bahçıvan zaten kurban olmaz genelde, onlar katil olmaya meyillidirler veya Desperately on Previous Housewives...
Neyse, bu mim için kurbanınız "en yakınınızdaki kitap". Açıyorsunuz 187nci sayfasını ve ilk cümleyi yazıyorsunuz. O kadar. Daha önce Lyn'in blogundaki post'a yorum olarak Ned Dorsey kişiliğim ile Bob Fenster'in kitabını kurban etmiştim şimdi de Truman Capote'nin Gümüş Damacana'sını kurban ediyorum.*
"...ninkine dokunmadı; ha, lütfen, dedi, bir şey daha var: Bayan Bobbit sahnedeyken kesinlikle gürültü yapmamalı, mısır falan yememeliydik."
"Bize en yakın kitap 186 sayfadan oluşuyor ise ne yapacağız" diye sormama rağmen henüz bir yanıt alamadım. : - )
Bir de aklıma hep şu bilmece geliyor. Hani hırsızın kim olduğunu tahmin etmenizi istedikleri bir bilmece vardı. Hikayede bir şey çalınıyordu ve ifade veren kişilerden bir tanesi "ben onu salondaki kitabın 187nci ve 188nci sayfasının arasına koydum" diyordu da yakayı ele veriyordu. Hatırlayan var mı, o ifadeyi veren bahçıvan mıydı? Demek ki katil başkasıymış. Tüh.
Bu mim için Alper'i, Zeynep'i, Gaye'yi veeeeeeee Tunç'u mimliyorum.
* Truman Capote, Gümüş Damacana, Türkçesi: Püren Özgören, Sel Yayıncılık.
187/1
Bu seferki mim "üzerinizdeki elbisenin etiketini sökün, blogunuza koyun", "yaralı parmağa içer misiniz", "kendinizden nefret etmenizin beş sebebi".. gibi abuk sabuk mimlerden farklı.
["Bu seferki" yazarken -ki'yi ayrı yazanı yaralı parmaklar kovalar.]
Bu mimin kurbanı siz değilsiniz. Kurban bahçıvan da değil. Bahçıvan zaten kurban olmaz genelde, onlar katil olmaya meyillidirler veya Desperately on Previous Housewives...
Neyse, bu mim için kurbanınız "en yakınınızdaki kitap". Açıyorsunuz 187nci sayfasını ve ilk cümleyi yazıyorsunuz. O kadar. Daha önce Lyn'in blogundaki post'a yorum olarak Ned Dorsey kişiliğim ile Bob Fenster'in kitabını kurban etmiştim şimdi de Truman Capote'nin Gümüş Damacana'sını kurban ediyorum.*
"...ninkine dokunmadı; ha, lütfen, dedi, bir şey daha var: Bayan Bobbit sahnedeyken kesinlikle gürültü yapmamalı, mısır falan yememeliydik."
"Bize en yakın kitap 186 sayfadan oluşuyor ise ne yapacağız" diye sormama rağmen henüz bir yanıt alamadım. : - )
Bir de aklıma hep şu bilmece geliyor. Hani hırsızın kim olduğunu tahmin etmenizi istedikleri bir bilmece vardı. Hikayede bir şey çalınıyordu ve ifade veren kişilerden bir tanesi "ben onu salondaki kitabın 187nci ve 188nci sayfasının arasına koydum" diyordu da yakayı ele veriyordu. Hatırlayan var mı, o ifadeyi veren bahçıvan mıydı? Demek ki katil başkasıymış. Tüh.
Bu mim için Alper'i, Zeynep'i, Gaye'yi veeeeeeee Tunç'u mimliyorum.
* Truman Capote, Gümüş Damacana, Türkçesi: Püren Özgören, Sel Yayıncılık.
Yazan Murat Kaya saat
11:42 PM
6 Comments:
"Bize en yakın kitap 186 sayfadan oluşuyor ise ne yapacağız", gerçek bir soru muydu o? hımm.. böyle durumlarda pası alan bloggerların başka bir kitaba yöneldiği (ki bu bir maceraya dönüşebiliyor bazen) ya da yüz sayfa önceki seksen yedinci sayfanın ilk cümlesini söylemek gibi yollara gittiği görülebiliyor :) minik bir oyun bu sadece.
peki, truman capote'nin gümüş damacana'sında hangi öykü ilgini daha çok çekti?
By
Lyn, at 11:57 PM
Emm, şey, Murat Kaya Gümüş Damacana'yı okumaya başlamamış henüz.
Hikaye kitaplarını okurken genelde eline kalemi alır ve içindekiler bölümüne geçip hikayelere yıldız verir. Okuması bittikten sonra beğendiği hikayelerin hangisi olduğunu böylece söyleyebilir.
Nasıl yöntem ama? : )
By
Ned Dorsey, at 4:10 PM
Hikayelere yildiz verme kriterlerini merak ettim dogrusu...
By
Ali Saglam, at 10:11 AM
Haaa o yıldızlar :)
Okurken zaten o yıldızlar teker teker yanmaya başlıyo kafada. Herkes kendi başına bi kriter belirliyor zaten. Benimkileri tarif et desen kendime bile tarif edemem herhalde :)
By
Ned Dorsey, at 10:29 AM
efenim bu cok genel bi kuraldır eer size en yakın kitap belirtilen sayfa sayısına ulasamıorsa son sayfayı baz alırsınız cunku belırtılene yetısemıorsa onun ıcın sondur.. isterse 3 sayfa olsun son sayfayı baz alırsınız..
sayın murat beyin yıldızlarını merak etmeme rağmen ben biliyorumki yıldızlar goklerde ve biz onları gorduumuzde ise aslında coktan sönmüş olma durumları vardır.. :(
By
Vatansız Kral, at 2:31 AM
Pek bi felsefî
By
Ned Dorsey, at 9:26 AM
Yorum Gönder
<< Ana Sayfaya Dön