Bir şarkı
Bir tanesi, Tori Amos'tan Cornflake Girl'dü. Tekrar dinledim ve yine tüylerim ürperdi. Sonra aklıma geldi ki, ilk dinlediğim günden beri beni sarsan şarkılardan biri ve o şarkıdan sonra "Tori Amos defterim kapanmıştır çünkü artık bundan daha iyi bir şarkı gelemez" diye düşünerek Tori Amos ile olan müzik alışverişimi kesmişim.
Şarkıyı peşpeşe dinlerken, neden böyle bir şey yaptığımı düşündüm. Benzeri düşünceleri, diğer şeylere de yansıtıyor muyuz, yansıtıyor muyum diye düşündüm. Başka örnek bulabilir miyim diye düşündüm ama aklıma gelen birkaç örneğin tamamı şarkıcılardan oluşuyordu. "Bundan iyisi olamaz" diyerek, ürünü üreten kişi/firma ile ilişkiyi bitirmeden "olumlu duygular" ile ilişkiyi devam ettirmek, kullanıcı için hoş ama kişi/firma için pek iyi bir şey değil gibi geldi bana. Aradan onlarca yıl geçmesine rağmen sen ürünü mutlulukla kullanıyorsun ama üretici için aynı mutluluk da geçerli mi?
Bir de bu tip zevkler için, kilit noktanın "kişiyi ilk dinleyişte/görüşte/kullanışta yakalamış olması" hususunun en önemli şart olduğunu düşündüm. Cornflake Girl'ün notaları bana ulaştığı saniyede, kafamdaki ekranda "excellent" yazısı belirmiş olsa gerek.
Tori'yi "tek atımlık şarkılar/ müzisyenler" sınıfına atmadığımı belirterek bitireyim bu notu.
p.s. Cornflake Girl'ün videosunu, beyaz zeminli bir şeydi diye hatırlıyorum. Fakat Dailymotion'daki videoların hiçbiri "aaa evet, klibi buydu" dedirtemedi bana. Yanlış hatırlıyor da olabilirim ama "bir izleyeyim" dediğimde video versiyonunda şarkının zirveye götüren bölümü olduğunu düşündüğüm kısmın çıkartıldığını duyunca, çok şaşırdım. E yazık.


0 Comments:
Yorum Gönder
<< Ana Sayfaya Dön