Güzel insan, çirkin insan

"Önemli olan iç güzelliğidir çocuğum" cümlesini filmlerde, hayat boyunca, okulda, evde, orada-burada, ayşegül ve cin ali kitaplarında bile duymuşuzdur herhalde. Palavradır ya da değil. Önemli mi? Birileri için hayat felsefesi bile olabilir bu. Kimi için avuntu. Kimi için kahkaha malzemesi. Boşverelim.

Dışı güzel olup da, içi çirkin insanlar vardır. Anlarım.

Dışı çirkin olup, içi güzel olan insanlar da vardır. Onu da anlarım.

Hem dışı, hem içi güzel insanlar da vardır. Normaldir. İyidir güzeldir hoştur.

Ama hem dışı hem de içi çirkin insanları... Anlayamıyorum. Başkalarının hayatları cehenneme çevrildiklerinde içleri de "iyi" oluyordur belki. Kime ne: O pis suratlarına bakıp, bunu anlamaya çalışacak kadar bol vakti yok kimsenin.

Dünyaya belki de tek katkıları, bana (ve belki benim gibi başka insanlara) bu cümleyi yazmak için verdikleri ilhamdır. O da bir şeydir değil mi?

Ekonomi için bir şeyler mi arıyordun? Metindeki "kişi" yazan yerleri "firma"ya çevir. Bir daha oku.