Murat Kaya

Pazartesi, Nisan 27, 2009

Ay sonundan notlar

Boğaziçi Köprüsü'nün girişine ve çıkışına (üstelik bir tane de değil, üç tane saydım ben) kasis koyduktan sonra zaten tıkalı olan damarı kangren haline getirmeyi 'becermek' trafik cerrahisi başarısı mıdır, trafik kasaplığı başarısı mıdır? İnsan geçecek o köprünün üstünden. Onların zamanı seninkinden değersiz midir? İki araba geçecek diye saatlerce trafikte dikildiği zaman bu insanlar sen dizi seyrederek oturduğun evinde huzurlu mu oluyorsun?

'Kasis' internetteki sansüre, hayatta kendisini diğerlerinden 'eğitim olarak üstün' gören (öteki türlüsünü rüyasında bile göremez) insanların yaptığı müdahalelerle kolaylığı değil 'zorluğu' getirmesinin karayollarındaki karşılığıdır. 'Hızlı gitmelerini engellemek için koyarız kasisi, yavaşlarlar' mantığıdır. En ufak sokak aralarından, koskoca yollara kadar kasis döşeyerek 'trafik eğitimi' verdiğini zanneden acizin düşüncesidir. Elinde olsa güçsüz motorlu arabaları 'halk arabası' diye dağıtarak (öteki arabaların satışını yasaklayarak) insanlara yavaş gitmeyi öğrettiğini sanacak kendini dünyanın hakimi sanacak kafanın üretimidir.

TEM'e belirli aralıklarla kasis koyacak zekayı arıyorum ben şimdi. Hatta bir başka akıllının çıkıp da 'TEM çok geniş diye trafik sıkışıklığı oluyor, birazcık daraltalım ve etrafındaki boş arazileri değerlendirelim de trafiği rahatlatalım' demesine de şaşırmayacağım. Koyun kopyalamayı da beceriyorlar, şehir kopyalamayı niye beceremesinler(!) değil mi? Her gün okuyup da sayfalarını kapattığında bilinç altına attığın, senin memur olmayı beceremediği için medya hayatına atılmış kopyalarının, haber olsun diye karaladığı 'gak dedi biri, ben onu guk yazayım da gık diye anlasınlar' diyerek ne yazdığına bile bakmadan sayfaya verdiği salak gazete haberlerinde gördüğün hayat, o köprünün üzerinde yaşanıyor. Hiç trafiğin olmaması gereken bir saatte bile orada ağır aksak ilerleyerek saatlerini harcamış insanlar olduğunu düşünebiliyor musun? Düşünemezsin çünkü sen hayatında sadece 'başkalarının kötü, kendinin eğitimli olduğunu' düşündün durdun, buna da 'düşünce' denirse eğer.

Karayollarını özelleştirsinler diye önüme kağıt koysalar, imzamı basarım! İşçi olarak gittiğin 'Alamanya' otobanlarını birbirine övüp durursun sen ancak.
Mutfakta aşçı yamağı olarak çalıştın diye 'gurme' olduğunu düşünüyorsan tabii...

Cumartesi, Nisan 25, 2009

başka semtin çocukları


Bugün gösterime giren bir film var: Başka Semtin Çocukları.

Filmin galasının ardından, soru-cevap kısmında bir izleyicinin sorduğu sorunun içinde yatan çekintiydi beni Türk sinemasından kaçıran: 'Ne zaman Türk sinemasında aydınlık, umut dolu filmler göreceğiz?'

Bu filmde, 'drama' kategorisinde olmasına rağmen çok fazla karamsarlık, karanlık, umutsuzluk veya 'rahatsız edici ögeler' gibi etkenler yok. Belki bu yüzden çok hoşuma gitti film. Ama daha ötesinde 'önyargı' üzerine gidişi beni etkiledi. Film boyunca önyargı kavramını iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Varoşlarda dolaşan kamera bende diğer filmlerdeki kadar rahatsız edici bir 'duygu sömürüsü' hissi vermeden gezdirdi. Tanışıklığım olmayan insanların 'kavgasına' ve hayatına beni sokup çıkardı ama hiçbirini yargılamadı, hiçbirini 'taraf' olarak gösterip suçlamaya veya 'ideolojinin' içine bırakmadı. Bunların hepsini, izleyici olarak 'bana' bıraktı ve sonunda da etkili bir final ile resmen 'yerime oturttu'.

Türk sinemasından benim gibi 'karamsarlığından' ötürü kaçan yüzlerce ve hatta belki de binlerce izleyici vardır. Eminim onlar da buna benzer bir tat yakalayacaklar bu filmde.
Oyuncu seçimi konusunda da 'bu kadar olur' dediğim bir başka Türk filmi hatırlamıyorum. Hiçbir oyuncu için 'bu adam/kadın bu role gitmemiş' cümlesini kuramıyorum.

Sıkı bir Türk filmi ve sıkı bir Türk önyargı hikayesi izlemek istiyorsanız, hem de içinizi karartmadan, bu mümkün.

www.baskasemtincocuklari.com adresinden gösterildiği salonlara bakıp, güzel bir haftasonu izlencesi yapabilirsiniz. Hatta sırf son bölümde Eyşan Özhim'in özkardeşine anlam dolu bakışlarını izlemek için bile gidebilirsiniz.

Belki ilk defa, bir Türk filminden çıkarken içiniz kararmadan ayrılmış olursunuz. Benim hislerim aynen böyleydi. Yazanlara, yönetene ve oynayanlara teşekkürler.

Salı, Nisan 14, 2009

müzik alışverişi

Power FM tarafından kandırıldığımı düşünüyorum. Anlatayım:

Power FM'de duyduğum zaman 'hmm, iyi' dediğim bir şarkı vardı son zamanlarda. Şu anda halen arada bir çalıyor. Power'ın ilk günlerden beri yaptığı 'compilation' albümlerinden yenisi de şu sıralarda çıktı. Radyoda reklamları da dönüyor ve albümdeki şarkılar kısa kısa dinletilerek 'albümde bunları bulacaksınız' diye reklam yapılıyor. Benim bahsettiğim bu şarkı da (DJ Pippi & Danny Marquez - God is Love) bu reklam içerisinde geçiyor. Her şey normal.
Gidip albümü alıyorsunuz ve heyecan içerisinde CD'yi takıyorsunuz. Peki karşınıza ne çıkıyor? Radyoda çalan, reklamı yapılan 'mix' değil de, sıradan-baştan savma bir versiyonu konmuş albüme!

Böyle bir durumda ne dersiniz? 'Kandırıldık'. Geçmiş (mi) olsun? Mu acaba?

Peki çözüm: Power FM bana (ve bu şarkı için albümü alanlara - hani beleşe indirmek varken para verip satın alan enayilere!) şarkının radyoda çalan mix'ini özel bir single CD'si ile göndermeli. Ayrıca radyoda dönen o spot'u 'albümde sattıkları versiyon' ile değiştirmeli.

Pazar, Nisan 12, 2009

Nisan başından notlar

Tıbbî atıkların üzerinde 'dikkat tıbbî atık' diye uyarı oluyor. İyi ki blogların hepsinin üzerine bir üst kurul çıkıp da 'dikkat zihinsel atık' diye bir uyarı koymak zorunda bırakmadı. Polyanna'cılık oynamak gibi olacak ama sanırım öyle. Trafikteki durum ile blogları birbirine benzetiyorum, şöyle ki: Aynı yol üzerinde gidip geldiğinizde, her yolun kendine has trafiğini çözebiliyorsunuz. Bu sırada şunu da görüyorsunuz ki trafikteki problem yollardan değil sürücülerden ve trafiğin akışını sağlayamayan araçlardan kaynaklanıyor. Sağ şeritteki kamyonun hızını beğenmeyip, onunla aynı hızda gidiyor olmasına rağmen sol şeride geçip ilerlemeye çalışan tır, aşağı yukarı on kilometre gerisindeki trafiğin akışını tıkıyor. Bu durum da çok öznel bir şey olduğu için çözüm öyle kolay değil. Taksiciye sorsan acelesi var, sol şeritte yavaş giden adama sorsan 'bok mu var?' Trendy sanılmak için 'bloglar yükselişte' demeyin, blogları kullanmayı bilmediğinizde trafiği tıkarsınız sadece. Bloglar da trafiğe laf etmeden önce kendi sürüş hızlarına ve trafiğin akışına ne katkıda bulunduklarına baksın. Henüz ne karayolları trafiği yerine oturdu, ne de bloglar. Geçtik.

Pembe Panter serisi, Bond serisi gibi ilgimi çeken bir diziydi. O yüzden Blake Edwards yapımı olmayan ilk filme gitmekten çekindim. Halen de izlemiş değilim. İkinci filmden önce sadece film ile ilgili yapılan Pembe Panter Kanyon'da sitesinde fragmanı izlemiştim. Jean Reno'sundan, Andy Garcia'sına, Alfred Molina'sına ve şu Bollywood'cu kızına (adını copy paste yapmadan yazamıyorum bile, o yüzden çok uzun ömürlü olmaz herhalde - Hollywood bu kıza yeni bir isim bulmalı) kadar bir sürü suratı görünce hmm bir gidip görelim dedim. John Cleese'i unutmadım tabii ki. Fransız aksanını her zaman komik bulduğunu söylemiş John Cleese. Bu duygu, muhtemelen dünyada Fransızca konuşmayan tüm insanlar için geçerli herhalde. Steve Martin'in Fransızca konuşması bana pek komik gelmedi ama Fransızca konuşan birilerini (birkaç kişi olması gerekiyor zira sesler üst üste biniyor ve kimin kimle konuştuğu, kimin kimi dinlediği belli olmayan bir hale geliyorlar) gördüğüm zaman ben de gülmemek için kendimi zor tutuyorum, dudak ısırmak güzel bir çözüm oluyor. Ah Fransızlar ve Fransa. Cidden, şu Fransız bankasında kaybolan milyon dolarların başına ne geldiği ortaya çıktı mı? Ben takip etmedim. Komik.

Twitter'da kurumsal kullanıcılar iyice sıkmaya başladı. Sadece Twitter'da değil, Facebook'ta 'gerçek insanlar'dan gelmedikçe atılan 'kurumsal, grupsal' mesajlara bakmıyorum bile. Aynı davranışı gösteren insan sayısının az olmadığını da düşünüyorum. Düşünsenize, 'ortaya karışık' atılmış mesajlar artık kimin ilgisini çekiyor? Twitter demişken, daha bir tane update'i olduğu halde binlerce insanı takip etmeye başlayarak 'hey bakın, ben diye biri var' mesajı veren kullanıcıları 'ayıp olmasın' diye takip listesine ekleyen bir o kadar da insan çıkıyor. Peki ya sonra ne oluyor? Bu kişiler takip listesinden alakasız insanları çıkartarak kendisine 'follower' edinmiş oluyor. Twitter'ı böyle kullanacaksanız, tuvaletinizi daha rahat yapmak için de pantolonlarınızı çıkarıp etek giyin derim. Bu tip durumlar için Qwitter diye bir şey var. Sizi takip listesinden çıkartan kişiyi size mail ile iletiyor, hangi Tweet'inizden sonra 'unfollow' yaptığını söyleyerek. Kullanın, Twitter'ı kimin, nasıl kullandığını görün ve Twitter'ı kullanmadan önce oturup nasıl 'avantaja çevirebileceğinizi' düşünün. Otomatiğe bağlayıp 'sosyal medyada aktifiz' diye ortalıkta gezinmeyin! Geçtik.

Blog Ödülleri başladı. Oy vermeyi unutmayın. Ben hangi bloglara oy vereceğime karar veremedim. Bir inceleme yapmayı talep ediyorum kendimden.

Çok aksi hissettim kendimi. Daha güzel post'lar yazmalıyım sanırım.
Yaz geldi desem?